Metodoloxía: como detectamos e verificamos os incendios
Transparencia sobre que datos usamos, como os procesamos e que límites teñen.
1. Fontes
Deteccións térmicas da NASA FIRMS (VIIRS e MODIS), perímetros de área queimada da EFFIS (Copernicus), estado das estradas da DGT, e vento e humidade de Open-Meteo. Cada dato indica a súa fonte e hora de captura.
2. De focos a incendios
Un foco é unha anomalía de calor detectada por un satélite nun píxel de entre 375 m e 1 km. Agrupamos focos próximos no espazo e no tempo nun único incendio e calculamos o seu FRP (potencia radiativa, en MW), número de deteccións e datas da primeira e da última detección.
3. Niveis de confianza
Cada detección inclúe a confianza do satélite. Podes filtrar no mapa só as de confianza alta. Os focos illados, de baixa potencia ou sen repetición trátanse con cautela; poden ser queimas agrícolas, industria ou reflexos.
4. Descartes
Marcamos como «descartado» o que parece unha fonte non forestal (por exemplo, instalacións industriais ou queimas controladas). O número de descartes dos últimos 12 meses figura arriba.
5. Insignia «Verificado»
Un incendio só recibe a insignia cando a redacción contrastou a detección cunha fonte oficial ou con imaxes. Sen insignia significa «detectado por satélite, sen contrastar».
6. Vento e propagación
O vento mostrado é a previsión actual de Open-Meteo. A dirección de avance indicada é unha orientación simple (o lume tende a avanzar cara a onde sopra o vento); non é un modelo de propagación nin unha predición de fume.
7. Limitacións
- Os satélites pasan poucas veces ao día: pode haber atraso de minutos a horas.
- As nubes e o fume denso poden ocultar incendios.
- A superficie é aproximada. As cifras oficiais publícanas os servizos de emerxencias.
Esta web non substitúe os servizos de emerxencia. En caso de perigo, chama ao 112.